Selektif mutizm çocuğun bilinçli biçimde konuşmayı reddetmesi veya inat etmesi olarak değerlendirilmemelidir. Konuşma güçlüğü çoğunlukla belirli sosyal durumlarla ilişkilidir ve kaygı önemli bir rol oynayabilir. Çocuğun konuşabildiği ortamlardaki becerilerinin görülmesi, sorunun bir dil yetersizliğinden çok bağlama bağlı niteliğini anlamaya yardımcı olur. Bu ayrım değerlendirme açısından özellikle önemlidir.
Selektif Mutizm Nasıl Görülür?
Çocuk evde yakınlarıyla rahat konuşurken okulda öğretmen veya arkadaşlarının yanında konuşamayabilir. Bazı çocuklar jest, mimik veya yazıyla iletişim kurabilir. Konuşma düzeyi ortamın güven vericiliğine göre belirgin biçimde değişebilir.
Çocuk Konuşmak İstemediği İçin mi Susar?
Genellikle hayır. Konuşması için baskı yapmak, cezalandırmak veya herkesin önünde zorlamak kaygıyı artırabilir. Çocuğun konuşamadığı durumlarda davranışı isteksizlik veya karşı gelme olarak yorumlamamak önemlidir.
Değerlendirmede Neler Dikkate Alınır?
Konuşmanın hangi ortamlarda mümkün olduğu, sorunun süresi, dil gelişimi, işitme, gelişimsel özellikler ve eşlik eden kaygı belirtileri değerlendirilir. Çocuğun bulunduğu dil ve kültür ortamı da göz önünde bulundurulmalıdır.
Destek Nasıl Planlanır?
Yaklaşım çocuğun kaygısını azaltan, güvenli ve aşamalı iletişim fırsatları oluşturan bir plan içerebilir. Aile, okul ve ilgili profesyonellerin aynı baskısız yaklaşımı sürdürmesi çocuğun iletişim becerilerini destekleyebilir.